:::::: کافه ی خاطرات تنهایی ::::::

دلت که میگیره یه هدفون میذاری توی گوش ات یه اهنگ ملایم از میون هزاران اهنگ انتخاب میکنی و دکمه ی پلی رو میزنی اهنگ شروع میشه تو با ریتم اهنگ بغض میکنی بیشتر و بیشتر هنوز کمتر از نصف اهنگ خونده شده که بغضت میترکه و اشکات سرریز میشه کم کم اشکات به هق هق تبدیل میشن و اهنگ تموم میشه اهنگ تموم میشه اما دل تو اروم نمیشه هجوم خاطرات و دلتنگی تو رو میبره به جایی نامعلوم باز اهنگ دوباره پلی میکنی شاید دوبار شاید سه بار و شاید... انقدر به اهنگ و کلمات و صدای خواننده پناه میبری تا شاید دلت اروم بشه اما امان از دل تنگ این است حال روزهای دلتنگی...

ادامه مطلب